Afghanistan Citizens Party

نشست یک‌روزه حزب شهروندان افغانستان در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴ در شهر مالموی سویدن برگزار شد. این نشست با حضور هییت رهبری حزب، مهمانان و حامیان حزب از کشورهای مختلف اروپایی از جمله اتریش، فرانسه، ایتالیا، ناروی و سویدن و با هدف بررسی چالش‌ها و فرصت‌های موجود در مسیر صلح پایدار و ثبات سیاسی افغانستان برگزار گردید.

افتتاحیه نشست
نشست در دو نوبت صبح و بعدازظهر برگزار شد و با سخنرانی افتتاحیه دکتر ذاکر حسین ارشاد، رییس حزب شهروندان افغانستان، آغاز گردید. دکتر ارشاد ضمن تشکر از مردم و هم وطنان مقیم مالموی سویدن که میزبان این نشست بودند در سخنان خود به تشریح دیدگاه‌ها و دستاوردهای حزب شهروندان افغانستان پرداخت. وی برنامه‌های مختلف این حزب را که برای گروه‌های متنوع مخاطب طراحی شده است، به شرح زیر معرفی کرد:
• نشست‌های مردمی: برای احیای نقش و مشارکت واقعی مردم افغانستان در روندهای سیاسی.
• کنفرانس‌های ملی: برای کنشگران، جریانها و احزاب سیاسی.
• گفتمان‌های شهروندی: برای دانشگاهیان، دانشجویان و علاقه مندان مباحث نظری.
• تعاملات دیپلماتیک: با تعیین هییت روابط خارجه حزب برای ارتباط با نهادهای بین‌المللی.
دکتر ارشاد نقش کلیدی مردم در تعیین سرنوشت سیاسی را یک اصل بنیادین دانست و بر ضرورت حضور مردم در فرآیندهای کلان سیاسی تأکید کرد. دکتر ارشاد حزب شهروندان را متعهد به پیگیری این اصل استراتژیک دانست و ابراز امیدواری کرد که با تلاش‌های مستمر این حزب، نقش مردم در مناسبات سیاسی افغانستان تقویت شود.
بحث‌ها و جمع‌بندی نوبت صبح:
پس از سخنرانی دکتر ارشاد، شرکت‌کنندگان به بحث و تبادل نظر پیرامون عوامل تأثیرگذار در بحران جاری افغانستان پرداختند. در این قسمت از نشست، فرصت گفتگو اختصاص داشت به همه کسانیکه علاقه مند به شریک کردن دیدگاه شان نسبت به موضوع بودند. در پایان این بخش، دکتر عبدالواحد افضلی، رییس کمیته صلح و حقوق بشر حزب شهروندان افغانستان، نکات مطرح‌شده و مباحث قبل از ظهر را جمع‌بندی کرده و نظرات خود را نیز با حاضران به اشتراک گذاشت.
نوبت بعدازظهر: سخنرانی، کارگروه‌ها و ارایه گزارش‌ها:
پس از وقفه نان چاشت، جلسه با تشکیل چهار کارگروه کاری ادامه یافت. موضوعات این کارگروه‌ها عبارت بودند از:
۱. چالش شکاف میان مردم و سیاسیون و راه‌حل‌های پیشنهادی.
۲. چالش فقدان یک الگوی روشن برای سیاست‌های منطقه‌ای و بین‌المللی و راه‌حل‌های پیشنهادی.
۳. چالش مبهم بودن مطالبات سیاسی و نبود نقشه راه برای آینده افغانستان و راه‌حل‌های پیشنهادی.
۴. چالش‌های مالی برای تداوم روندهای کارآمد سیاسی و راه‌حل‌های پیشنهادی.
کارگروه‌ها به مدت دو ساعت به بحث و ارایه پیشنهادات میان گروهی پرداختند، سپس دوباره جلسه عمومی برگزارگردید.
 
سخنرانی حاجی رضا امینی:
در بخش دوم نشست یعنی شروع جلسه عمومی بعد از ظهر، حاجی رضا امینی، عضو شورای مرکزی حزب شهروندان افغانستان، به‌عنوان سخنران اصلی این بخش از برنامه صحبت کرد و با ارایه تحلیلی جامع و عمیق، نگاه متفاوتی به مسایل کنونی افغانستان ارایه داد. حاجی امینی تأکید کرد که بحران جاری افغانستان به شدت تحت تأثیر عوامل ژیوپلیتیکی و ژیواکونومیکی است و بدون درک دقیق این عوامل، نمی‌توان به تحلیل واقع‌گرایانه‌ای از وضعیت دست یافت. او گفت:
افغانستان امروز نه تنها درگیر چالش‌های داخلی است، بلکه در بستری از تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی قرار دارد که هرگونه راه‌حل پایدار را به شدت به تعاملات این عوامل وابسته می‌کند. وی تأکید کرد که نقشه راه حزب شهروندان افغانستان با در نظر گرفتن این عوامل و بر اساس یک ارزیابی همه‌جانبه طراحی شده است. حاجی امینی تأکید کرد که حزب شهروندان افغانستان نه تنها به دنبال احیای نقش مردم در فرآیندهای سیاسی است، بلکه با ارایه رویکردهای تخصصی و مبتنی بر تحلیل دقیق، زمینه را برای دست یابی به یک نقشه راه کارآمد برای ایجاد صلح پایدار و ثبات سیاسی نیز مساعد خواهد کرد.
ارایه گزارش کارگروهها، پرسش و پاسخ و جمع‌بندی نهایی
بعد از ختم سخنرانی حاجی امینی، گزارش‌های نهایی هر کارگروه توسط مسیولین مربوطه هر کارگروه ( خانم امینی، خانم فقیری، آقای سروری و آقای هویدا ) در جلسه عمومی ارایه شد و مباحث مطرح‌شده به صورت مفصل بررسی گردید. پس از ختم گزارش کارگروهها، جلسه با پرسش و پاسخ میان حاضرین و دکتر ذاکر حسین ارشاد، رییس حزب شهروندان افغانستان، ادامه یافت. این بخش فرصتی بود برای شرکت‌کنندگان تا سوالات خود را پیرامون موضوعات مطرح‌شده و برنامه‌های آینده حزب مطرح کنند و نظرات و پیشنهادات خود را به اشتراک بگذارند و پاسخ رییس حزب را به صورت مستقیم بشنوند.
دکتر ارشاد ضمن جمع‌بندی نهایی نشست بعد از ظهر و تشکر مجدد از مشارکت فعال تمامی حاضران، بر اهمیت تداوم نشست‌های مردمی حزب شهروندان افغانستان در کشورهای مختلف جهان تأکید کرد. وی اظهار داشت که نشست‌های مردمی نه تنها بستری برای شنیدن صدای مردم و تقویت انسجام اجتماعی است، بلکه راهبرد کارآمد برای دستیابی به راه‌حل‌های عملی و پایدار برای مشکلات سیاسی افغانستان است. وی همچنین حزب شهروندان افغانستان را متعهد به ادامه این مسیر به هدف احیای نقش مردم در مناسبات سیاسی افغانستان دانست و ابراز امیدواری کرد که افق‌های جدیدی برای آینده افغانستان ترسیم شود.
والسلام
دوم دسامبر ۲۰۲۴

حزب شهروندان افغانستان با کمال افتخار مراتب سپاس و قدردانی صمیمانه خود را از همکاران گرامی در شهر کپنهاگ بابت میزبانی گرم و ارزشمندشان اعلام می‌دارد. به‌ویژه از جناب حاجی صاحب قیس سنگری، جاوید فدایی، حاجی صاحب رضا امینی، انجنیر عزیز و علی سینا جان که با تلاش و اهتمام خود، میزبانی شایسته‌ای از هییت حزب شهروندان افغانستان به عمل آوردند، نهایت تشکر و قدردانی را داریم.
همچنین از حضور مسیولانه و ارزشمند شرکت‌کنندگان گرامی از کشورهای مختلف از جمله سویدن، ناروی، ایتالیا، فرانسه، دانمارک و اتریش که با حضور پررنگ خود در نشست مردمی حزب شهروندان افغانستان شرکت کردند، صمیمانه تقدیر و تشکر می‌نماییم. بدون شک حضور آگاهانه و حمایت همه‌جانبه مردم، علاوه بر تقویت اراده و انگیزه حزب شهروندان افغانستان، ما را در مسیر تلاش برای یافتن راه‌حل‌های پایدار برای کشورمان مصمم‌تر می‌سازد.
تشکر ویژه‌ای داریم از دوست گران‌قدر و همکار محترم، جناب آقای امید محمودی و تیم توانمند ایشان در نهاد «گلکسی انترتیمنت» که با حمایت همه‌جانبه و همکاری بی‌دریغ خود، زمینه برگزاری این نشست را به بهترین شکل ممکن فراهم کردند. از زحمات و تلاش‌های ارزشمند ایشان، صمیمانه قدردانی می‌کنیم. هم چنین از همکاران رسانه ی حزب شهروندان افغانستان آقایان رضا حامدی و یاسین نبی زاده بابت عکاسی و تصویربرداری نشست کمال قدردانی را داریم.
حزب شهروندان افغانستان همواره مفتخر است که با هدف احیای نقش و جایگاه مردم در مناسبات سیاسی کشور، زمینه برگزاری نشست‌های مردمی را در کشورهای مختلف جهان فراهم می‌کند. باور ما این است که تنها از طریق مشارکت فعال و آگاهانه مردم عزتمند می‌توان به راه‌حل‌های پایدار و عادلانه برای افغانستان دست یافت.

با سپاس و احترام فراوان
اول دسامبر ۲۰۲۴
حزب شهروندان افغانستان

تا کنون نشست های مشورتی مردمی متعدد در شهرهای ویانا و گراتس اتریش، مونیخ آلمان، لوزان سوییس، دنور و سالت لیک سیتی، ویرجینیا و نیویورک آمریکا با هدف یافتن راه حل پایدار سیاسی برای بحران افغانستان برگزار شده است.
بدون شک این هدف، جز از طریق تبادل نظر پیرامون مسایل استراتژیک کشور و فعال سازی اراده مردم در تعین سرنوشت، امکان پذیر نیست.

*عکاس و فیلمبردار نشست؛ رضا حامدی و یاسین نبی زاده

#ویانا_گراتس_اتریش
#مونیخ_آلمان #لوزان_سوییس #دنور_سالت_لیک_سیتی #آمریکا
#ویرجینیا# نیویورک
#مالمو_سویدن
#حزب_شهروندان_افغانستان
#نشست_مردمی

در گفتگوی تلویزیونی آمو با عنوان مدارای سیاسی که در تاریخ ۲۱ نوامبر برگزار شد، دکتر ذاکر حسین ارشاد، رییس حزب شهروندان افغانستان و استاد دانشگاه بخارست، دیدگاه‌های خود را در باب مدارای سیاسی و جایگاه آن در افغانستان مطرح ساخت. در این گفتگو که با حضور دکتر محمد نظیف شهرانی، استاد دانشگاه ایندیانای آمریکا، و آقای ترکی، پژوهشگر در یکی از دانشگاههای کانادا، برگزار شد، دکتر ارشاد دیدگاه‌ خود را در این باب مطرح ساخت که چکیده آن با شما شریک ساخته می شود:

۱. چیستی مدارای سیاسی
از نظر دکتر ارشاد، مدارای سیاسی نه تنها یک الگوی رفتاری، بلکه مفهومی معرفت‌شناسانه است که در بطن خود حامل اصول پلورالیستی و برابری است. این مفهوم به معنای آن است که فهم فرد از خود و دیگران در یک جامعه بر اساس پذیرش تنوع و برابری حقوقی شکل می‌گیرد. مدارای سیاسی به معنای پذیرش این باور است که هیچ گروه یا فردی، خود را معیار نهایی حقیقت و حق نمی‌داند و امتیازات اجتماعی و سیاسی را انحصاری تلقی نمی‌کند. به بیان دیگر، نظام معرفتی و رفتاری جامعه بر این اصل استوار می‌شود که حقوق و امتیازات اجتماعی را به طور برابر متعلق به همه گروه‌های متکثر در جامعه میداند.

۲. مدارا به عنوان راه‌حل تاریخی و اجتماعی
مدارا از نظر پیشینه تاریخی، زمانی مطرح شد که جوامع به دلیل انحصارگرایی و نگاه‌های خودمرکز‌بینانه، توان بقای خود را از دست دادند و در آستانه فروپاشی قرار گرفتند. دکتر ارشاد با اشاره به جامعه‌شناسی تاریخی، تأکید کرد که هر جامعه‌ای بر اساس مسایل مختلف، ماهیتی متکثر دارد و این کثرت، یک اصل بنیادین است. بنابراین، مدارا به عنوان یک راه رهایی از بن‌بست‌های اجتماعی و تضمین بقای جامعه اهمیت پیدا می‌کند. مدارا بنیادی ترین گامی است که جامعه برای تضمین بقای خود بر میدارد و آمادگی خود را برای فایق آمدن بر عوامل بحران آفرین اعلام میکند. از نظر دکتر ارشاد، انحصارگرایی معرفتی و انحصارگرایی سیاسی همه عوامل اصلی فروپاشی جوامع به حساب می آیند. یک جامعه تا زمانیکه آمادگی برای پذیرش مدارا به عنوان یک امر معرفت شناسانه و هم چنین الگوی کارآمد رفتاری نداشته باشد، هیچگاه شانس بهبودی را نخواهد یافت.

۳‌.افغانستان و فقدان مدارای سیاسی
دکتر ارشاد معتقد است که در افغانستان، اگرچه ممکن است به نحوی از مدارای اجتماعی به صورت نسبی سخن بگوییم ولی باید اذعان کرد که مدارای سیاسی هرگز وجود نداشته است. انحصارگرایی قدرت، چه در سطح قومی و چه در سطح گروهی، عامل اصلی جنگ‌ها و منازعات بی‌پایان در این کشور بوده است. از نظر دکتر ارشاد، انحصارگرایی برجسته ترین دلیل برای فقدان مدارا با همه ابعادش می باشد وی معتقد است که افغانستان برای عبور از وضعیت کنونی نیازمند مدارای سیاسی به عنوان الگوی رفتاری و مداری معرفتی به عنوان یک امر پیشینی هست.

۴. نقش نظام آموزش و پرورش و دستگاه تولید آگاهی در تحقق مدارا
یکی از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار بر مدارا، نظام آموزش و پرورش و تحصیلات عالی در جامعه است. دکتر ارشاد معتقد است که وضعیت فعلی افغانستان مثل گذشته و بلکه بدتر از گذشته مولد آگاهی مخدوش است. آگاهی و برایند نظام تحصیلی در افغانستان به جایی اینکه رهایی خلق کند و به کمک نظم اجتماعی بشتابد، خود بر مشکلات جامعه می افزاید و گراف خشونت و واگرایی را تشدید میکنند. از نظر دکتر ارشاد برای ایجاد یک راه‌حل پایدار، بازنگری و اصلاح نظام آموزشی کشور با شاخصهای مدرن و دموکراتیک ضروری است.
وی تأکید کرد که اگر نظام آگاهی مبتنی بر اصول مدارا طراحی شود، بسیاری از مشکلات جامعه به خودی خود حل خواهد شد. اما وی هشدار داد که برنامه مدرسه‌سازی طالبان می‌تواند پیامدهای خطرناکی برای جامعه افغانستان داشته باشد. این برنامه نه تنها از نظر فرهنگی و ایدیولوژیکی اثرات منفی دارد، بلکه می‌تواند باعث بن‌بست اجتماعی، افزایش خشونت، و شعله‌ور شدن آشوب در جامعه شود.

نتیجه‌گیری
از دیدگاه دکتر ارشاد، مدارای سیاسی، کلید عبور افغانستان از بحران‌های کنونی است. مدارا نه تنها به معنای پذیرش برابری حقوقی و اجتماعی برای همه گروه‌ها، بلکه به عنوان یک تغییر بنیادین در نظام فکری و معرفتی افراد و کشگران سیاسی می باشد. اصلاح نظام آموزش و پرورش، بر پایه اصول مدارا و پلورالیسم، می‌تواند راهگشای آینده‌ای بهتر برای افغانستان باشد.
از نظر دکتر ارشاد بدون تحقق مدارای سیاسی و تغییرات اساسی در نگرش‌های معرفتی و اجتماعی، عبور از بحران‌های کنونی و دستیابی به یک جامعه پایدار، دشوار خواهد بود.

#مدارای_سیاسی
#تلویزیون_آمو
#دکتر_ذاکر_حسین_ارشاد
#رییس_حزب_شهروندان_افغانستان
#استاد_دانشگاه_بخارست
#دکتر_محمد_نظیف_شهرانی، #استاد_دانشگاه_ایندیانای_آمریکا
#آقای_ترکی، #پژوهشگر_در_یکی_از_دانشگاههای_کانادا

حزب شهروندان افغانستان باتوجه بر اهمیت نقش بی‌بدیل مردم در سیاست، در کنار نشست‌های ملی و بین‌المللی، نشست‌های مردمی‌را به عنوان بستری برای شنیدن نظریات و دیدگاه‌های آحاد مردم در دستور کار خود قرار داده است.
تا کنون نشست‌های متعدد مردمی گراتس و ویانای اتریش، دینور و سالت لیک سیتی آمریکا، بوفالوی نیویورک، لوزان سوییس، مونیخ آلمان، کنزاس و میزوری آمریکا به همین منظور برگزار شده اند.
و اینک حزب شهروندان افغانستان، نشست مردمی دیگری را در مالموی سویدن‌ در همان راستا در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴ برگزار می‌کند.
حزب شهروندان افغانستان از حضور و مشارکت هموطنان گرامی در این نشست استقبال می کند و امیدوار است که با حمایت و همراهی شما، گامهای موثر در مسیر ثبات و آینده روشن و مردمی برای افغانستان برداشته شود.

حزب شهروندان افغانستان مراتب تبریکات صمیمانه خویش را به جناب استاد دانش و تمامی اعضای محترم حزب عدالت و آزادی به مناسبت انتخاب مجدد ایشان به ریاست این حزب تقدیم می‌دارد. این انتخاب شایسته، نشان از اعتماد و باور عمیق اعضای حزب به رهبری، تدبیر و تعهد ایشان در مسیر تحقق عدالت، آزادی و توسعه سیاسی افغانستان دارد.
فعالیت احزاب سیاسی در جوامع مدرن و دموکراتیک یکی از ابزارهای مهم و ضروری برای نهادمند کردن سیاست، گسترش مشارکت عمومی و تقویت نهادهای دموکراتیک است.
در شرایط حساس کنونی که طالبان با ملغی اعلام کردن احزاب و توقف سیاست‌ورزی، تلاش دارند تا عرصه سیاسی افغانستان را به انجماد بکشانند، تلاش‌های کنشگران حزبی در خارج از کشور معنای تازه‌ای پیدا می‌کند. این تلاش‌ها نه‌تنها سیاست را زنده نگه می‌دارد، بلکه امید به آینده‌ای دموکراتیک، عادلانه و آزاد را برای ملت افغانستان بشارت می‌دهد و ‌مسیر را برای تجمیع مطالبات مردم مساعد می‌سازد.
ما باورمندیم که انتخاب مجدد جناب استاد دانش به ریاست حزب عدالت و آزادی، فرصت تازه برای انسجام و تحکیم اهداف و برنامه‌های این حزب در مسیر دفاع از ارزش‌های دموکراتیک نهادمحور است.
حزب شهروندان افغانستان با باورمندی به اصل شهروندی از تمامی تلاش‌هایی که در راستای تحقق این آرمان‌ها صورت می‌گیرد، حمایت کامل خود را اعلام می‌دارد و باور دارد که همکاری و همبستگی میان احزاب و نیروهای دموکراسی‌خواه، مسیر روشنی برای آینده افغانستان شهروند محور فراهم خواهد کرد.
با آرزوی موفقیت‌های بیشتر برای جناب استاد دانش و حزب عدالت و آزادی.

حزب شهروندان افغانستان
تاریخ: ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴

#سرور_دانش #رییس_حزب_عدالت_و_آزادی
#پیام_تبریکیه #دکتر_ذاکرحسین_ارشاد
#رییس_حزب_شهروندان_افغانستان

در ۱۷ نوامبر یا ۲۷ عقرب نشست سوم گفتمان شهروندی با موضوع « موانع تاریخی استقرار نظام سیاسی کار آمد و صلح پایدار در افغانستان» به صورت آنلاین برگزار شد.

حزب شهروندان افغانستان، در ادامه سلسله نشست‌های تخصصی ذیل « گفتمان شهروندی» نشست سوم خود را به موضوع « موانع تاریخی استقرار نظام سیاسی کار آمد و صلح پایدار در افغانستان » اختصاص داد.

این نشست با اجرای مرتضی برلاس و باحضور مجیب الرحمن اتل، استاد دانشگاه نونبرگ و فعال حوزه مهاجرت، عبدالحفیظ منصور وکیل پیشین پارلمان افغانستان و موسی اکبری، استاد دانشگاه و عضو شورای مرکزی حزب شهروندان افغانستان از طریق پلتفرم گوگل میت روز یکشنبه ۱۷ نوامبر یا ۲۷ عقرب ۱۴۰۳ برگزار گردید.

در این نشست کارشناسان با پرداختن به موضوع « موانع تاریخی استقرار نظام سیاسی‌کار آمد و صلح پایدار در افغانستان » با بررسی چالش‌های موجود در مسیر شکل‌گیری این موضوع در افغانستان، راهکارها و نقطه نظرات خود را ارایه کردند.

مجیب الرحمن اتل اولین سخنران این جلسه در ارتباط با موضوع نشست گفت: در افغانستان هرگز یک قرار داد اجتماعی بین حاکمان که ساختار سیاسی را به وجود بیارود و باعث توسعه یافتگی سیاسی شود صورت نگرفته است.
وی با اشاره به دوره حاکمیت امیر عبدالرحمن خان گفت: در آن زمان عبدالرحمن خان مشروعیت خود را از شهروندان افغانستان کسب نکرده بود و در قبال مردم هم پاسخگو نبود، بلکه در برابر قدرتهای خارجی پاسخگو بود و حتی برای سرکوبگری مردم عادی و مخالفان خود از انگلیسی‌ها پول دریافت می‌کرد.
وی همچنان اضافه کرد: روند دولت-ملت شدن در افغانستان دستکاری شده است. روایت غالب از تاریخ افغانستان، پشتون محور است و انعکاس دهنده بقیه اقوام نیست و باید در سیستم آموزشی افغانستان یک روایت دیگر از تمامی اقوام افغانستان جایگزین روایت قبلی شود زیرا بازتاب دهنده تمامی واقعیت‌های جامعه افغانستان نیست.
استاد دانشگاه نونبرگ گفت: برای دولت و ملت سازی، هر جامعه و کشوری باید بحران‌های مختلفی مانند بحران مشروعیت، توزیع مشارکت، نفوس و هویت ملی در جامعه خود را حل و از آن عبور کند که افغانستان هنوز از این بحران‌ها عبور نکرده و حل نشده باقی مانده است.

“افغانستان؛ یک تولد ناقص الخلقه”
عبدالحفیظ منصور عضو پیشین پارلمان افغانستان، یکی دیگر از سخنرانان با مطرح کردن دو عامل اساسی گفت: اول اینکه تولد افغانستان، به عنوان جغرافیای کنونی یک تولد ناقص الخلقه است. زیرا مردم افغانستان در ایجاد آن دخیل نبوده بلکه قدرت‌های آن زمان تصمیم گرفتند یک سرزمینی را شکل بدهند و آن را “افغانستان” بنامند که بر گرفته از یک قوم خاص‌ است.

منصور در ادامه گفت: دوم اینکه؛ در ابتداء این سر زمین به عنوان یک کشور که متعلق به همه باشندگان باشد تولد نیافته است. به این معنی‌که سازندگان آن با هدف ایجاد یک منطقه‌ای‌که تمامی شهروندان آن باهم حکومتی را بسازند، افغانستان را به وجود نیاورده اند بلکه از همان ابتداء انتخاب این بوده است که برای یک قوم معین و با نام تحمیل شده، افغانستان ساخته شود. این عامل اثرات بسیار عمیق خود را از همان زمان تا کنون به همراه دارد.
ایشان اظهار داشت: تحمیل نام یک قوم، القاء کننده مالکیت آن قوم بر کشور است، که خود بحث شهروند درجه یک و درجه دو، قوم رعیت و قوم حکومت گرا را مطرح می‌کند که نظام آموزشی و سیستم قضایی افغانستان هم بر گرفته از این امر می‌باشد و حق هیچ‌گونه اظهار نظری را برای دیگران قایل نیست و هرگاه فردی بحث شهروندی را مطرح کرده است، یا تجزیه طلب خطاب شده و یا این‌که آنها را متعلق به افغانستان ندانسته و از آنها خواسته می‌شد هر قوم به کشور خاص خود بروند؛ تاجیک‌ها در تاجکستان، ازبک‌ها ازبکستان و هزاره‌ها هم گورستان.
این وکیل پیشین پارلمان گفت: از زمان ایجاد این قلمرو توسط سیاستمداران انگلیس، مواردی مثل زعامت و رهبری، پشتو به عنوان زبان رسمی، فرهنگ، عنعات و شخصیت‌های پشتون را ملی سازی و ثبت کردند که دیگر اقوام هم ملزم به پذیرفتن باشند.
منصور گفت: در سال‌های اخیر حتی، محققین و تحصیل کردگان پشتون هنوز هم دلیل بی‌ثباتی کنونی را برهم خوردن نظم برادر بزرگ و کوچک می‌دانند. به این معنی‌که برادر کوچک طبق همان نظم سنتی بدون چون و چرا از برادر بزرگ باید اطاعت داشته باشد و نباید در حقوق برادر بزرگ مداخله کند.
ایشان در ادامه صحبت‌های خود گفت: شخصیت‌های‌که در بیرون از افغانستان هستند تصویر غلط از افغانستان ارایه کرده اند که گویا بسیار سنتی هست؛ حقوق زنان محقق نمی‌شود، انتخابات و اصلاحاتی‌که در دیگر کشورها ایجاد شده در چنین جامعه‌ای قابل پذیرش نیست و باید براساس سنت‌های جا افتاده و تاریخی مردم سر زمین مراجعه شود تا ثبات بیاید.
در تمام ۲۰ سال حکومت قبلی همواره این استدلال وجود داشت که دلیل بی ثباتی و جنگ طالبان؛ سهیم بودن اقوام دیگر در قدرت است و این مشارکت، ثبات و امنیت را بر هم می زند و تنها راه حل یکپارچه بودن قدرت و حکومت یک قوم خاص است. این ذهنیت در یک برهه ی تاریخ اساس گزاری شد و دولت های دیگر هم تا حدودی آنرا تقویت کردند. حتی در این سال های اخیر نیز در نشست های در مورد افغانستان بازهم چنین استدلال می شد و بحث شهروندی کاملا غایب و بحث اصلاحات و نو آوری مطرح نبوده است.

موسی اکبری سومین سخنران این نشست اظهار داشت: از نظر تاریخی هیچ سند و شواهدی وجود ندارد که یک گام معنی دار برای اسقرار نظام سیاسی به معنی واقعی برداشته شده باشد.
عضو شورای مرکزی حزب شهروندان افغانستان ادامه داد: افغانستان از یک خلاء قدرت بعد از کشته شدن نادرشاه به وجود آمد و در یک تبانی درون قبیله ای فردی اعلام پادشاهی شد. همین دولت در افغانستان به عنوان متولی امور بر آمده از منافع قبیله و در اختیار قبیله هست و این منافع قبیله و قوم با منافع قدرت‌های منطقه‌ای یا بین‌المللی تقارن پیدا می‌کند و همسو شده است و همین همسویی باعث شده است، تلاش‌هایی در راستای اسقرار نظام سیاسی کارآمد و صلح پایدار، نظام مردم سالار کار آمد و تلاش‌های وسیع که برای حقوق شهروندی می‌شود همواره عقیم بماند و اگر همین جغرافیای فاقد دولت، صاحب یک دولت به معنی واقعی شود ممکن است در منطقه معادلات راه دیگری را بپیماید که به منافع قدرت‌ها و قبیله حاکم‌ نخواهد بود.
بنا بر این یک دولت مقتدر و قدرتمندی‌که ریشه در اراده مردم داشته باشد در این جغرافیا نباید شکل بگیرد.

دربخش دوم این نشست، شرکت کنندگان سیوالاتی را از کارشناسان حاضر مطرح کردند که مهترین آن‌ها دو سیوال در مورد ایجاد نظام فدرالیسم سکولار محور در افغانستان و اینکه چه نوعی از حکومت می‌تواند حکومت خوب و موفقی برای افغانستان باشد؟ مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

“فدرالیسم یک گفتمان ملی شود”
مجیب الرحمن اتل در مورد امکان شکل گیری یک نظام فدرالیسم سکولار محور گفت: این بحث باید به یک گفتمان ملی تبدیل شود. باید دید که آیا ساختار سیاسی، اجتماعی، عناصر فرهنگی و پیشینه تاریخی‌ما ایجاب می‌کند که یک نظام فدرال را در افغانستان داشته باشیم یا نه؟
وی در ادامه گفت: با وجود عنصر قوی مثل دین شاید یک نظام سکولار گونه به آن معنی که بعضی از افراد اشاره دارد، نهادینه نشود اما به عنوان یک راه حل سیاسی و قدرت غیر متمرکز و دولت غیر متمرکز در کشوری‌که چند زبانه هست می‌تواند یک گزینه خوب باشد.»

در خصوص سیوال دوم اینکه راه حل چالش‌های افغانستان چیست و چه حکومت برای افغانستان خوب و مناسب هست؟
موسی اکبری در جواب این سیوال گفت: با توجه به اینکه جامعه افغانستان در طول تاریخ حکومت‌های مختلفی را تجربه کرده است، در حال حاضر باید روی دو گزینه بیشتر تمرکز صورت بگیرد؛ یکی بحث فدرال را تقویت کرد و اگر این موضوع پاسخگو نباشد به سمت موضوع تجزیه باید رفت.

دو نشست قبلی با موضوعات موانع هویتی و فرهنگی استقرار نظام سیاسی کارآمد و صلح پایدار در افغانستان، برگزار شده است.

#گفتمان_شهروندی
#نظام_سیاسی_کارآمد #صلح_پایدار #افغانستان
#موانع_هویتی #موانع_فرهنگی #موانع_تاریخی #مرتضی_برلاس
#مجیب_الرحمن_اتل #عبدالحفیظ_منصور #موسی_اکبری

در تاریخ ۱۴ و ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴، موسسه راول والینبرگ کنفرانسی با عنوان “آینده حقوق بشر در افغانستان” در شهر لوند سویدن برگزار کرد.
این کنفرانس، محققان و پژوهشگران افغانستانی را از نقاط مختلف جهان از جمله استرالیا، آمریکا، ژاپن و کشورهای مختلف اروپایی گرد هم آورد تا مقالات و نظریات شان را ارایه و در مورد مسایل مهم بحث و گفتگو کنند.
در این کنفرانس توماس نیکلاسون نماینده ویژه اتحادیه اروپا در امور افغانستان و گزارشگر ویژه ملل متحد آقای ریچاردبنت نیز جزو سخنرانان بودند.
یکی دیگر از سخنرانان این کنفرانس، رییس حزب شهروندان افغانستان دکتر “ذاکر حسین ارشاد” بود که سخنرانی خود را ذیل مقاله‌ای با عنوان “ساختارهای سیاسی ناعادلانه و مدل‌ حکومت‌داری انحصارگرایانه قومی در افغانستان” ارایه کرد.

خلاصه سخنرانی دکتر ارشاد
مقاله دکتر ارشاد بر ساختارهای سیاسی قومی متصلب در افغانستان و پیامدهای مخرب آن تمرکز دارد. وی استدلال می‌کند که سیستم‌های متصلب قومی نه تنها حکومت‌داری ناعادلانه را ایجاد کرده‌اند، بلکه طبقه‌بندی سلسله‌مراتبی اقوام در ساختار سیاسی را نیز به همراه داشته‌اند. به گفته دکتر ارشاد، درجه‌بندی جایگاه و موقعیت اقوام در ساختار سیاسی، پیامدهای زیانباری به بار آورده است، از جمله اینکه فرصت برخورد عادلانه و سیستمی را از گروه‌های قومی و اجتماعی در مواجهه با طرح‌های آینده افغانستان گرفته است. در نتیجه، هر گروه قومی با رویکرد بیشینه‌طلبانه تلاش می‌کند که هر طرح پیشنهادی را با توجه به جایگاه سلسله مراتبی آینده خود در ساختار سیاسی تعبیر و ارایه کند. راز تأکید برخی از سیاسیون بر سیستم متمرکز و برخی نیز بر سیستم صدراعظمی، همه ریشه در همین جایگاه ثابت اقوام در ساختار سیاسی افغانستان دارد و بازتاب دهنده بیشینه طلبی آنها است. بسیار واضح است که یک جامعه و نظام سیاسی در غیبت عدالت دوام آورده نمی تواند و محکوم به نابودی است.
از نظر دکتر ارشاد، راز فروپاشی های مکرر نظام سیاسی در افغانستان ریشه در همین وضعیت دارد. از نظر رییس حزب شهروندان افغانستان، علاوه بر اینکه خود نظامها و ساختارهای سیاسی غیر عادلانه بوده و می باشد، برایند و پیایند فرهنگی آن نیز نهادمند شدن دیدگاه و روند نابرابر میان اقوام و ممتنع شدن رفتار و مواجه عادلانه از سوی کنشگران سیاسی در باب سیاست افغانستان شده است. طبیعی است که در یک وضعیت غیر عادلانه همه بخشهای جامعه متضرر می شود. حقوق بشر نیز یکی از قربانیان همین وضعیت در افغانستان است.

راه‌حل پیشنهادی
دکتر ارشاد معتقد است که تنها تغییر بنیادین در ساختار سیاسی افغانستان راه حل است. از نظر ایشان باید ساختار سیاسی بگونه ی با دیگردیسی همراه شود که هیچ گروه قومی جایگاه آینده خود را به صورت قطعی نداند و از باب اینکه در هر موقعیتی متضرر نشود، تن به رفتار عادلانه بدهد. وی دیدگاه خود را در چارچوب نظری جان راولز توضیح میدهد. از نظر جان راولز از حجاب جهل نسبت به جایگاه افراد در ساختار سیاسی می‌تواند زمینه برخورد عادلانه را ممکن و فراهم کند.
رییس حزب شهروندان افغانستان از مدل فدرالی به عنوان یکی از راه‌حل ها یاد می‌کند که ظرفیت رفع این چالش‌ها را دارد. دکتر ارشاد تأکید میکند که سیستم فدرالی می‌تواند زمینه برخورد عادلانه را نسبت به آینده افغانستان مساعد سازد و نابرابری‌های ریشه‌دار را از بین ببرد و یک چارچوب سیاسی فراگیر و عادلانه ایجاد کند.

#دکتر_ذاکرحسین_ارشاد
#رییس_حزب_شهروندان_افغانستان
#استاد_دانشگاه_بخارست
#موسسه_راول_والینبرگ #لوند_سویدن #کنفرانس
#آینده_حقوق_بشر_درافغانستان #ریچارد_بنت #گزارشگر_ملل_متحد #توماس_نیکلاسون #نماینده_ویژه_اتحادیه_اروپا #محققان #پژوهشگران #آمریکا #استرالیا #ژاپن #سیستم_متمرکز #سیستم_فدرال #سیستم_صدراعظمی
#Dr_Zaker_Hussain_Ershad
#Afghanistan_citizen_party
#Professor_at_the_University_of_Bucarest #université_de_bucarest
#Raoul_Wallenberg_Institute
#Lund_Suède #Richard_Bennett #United_Nations #Thomas_Nicholson
#Union_européenne

📢اطلاعیه
حزب شهروندان افغانستان، سلسله نشست‌های تخصصی خود را ذیل « گفتمان شهروندی» برگزار می‌کند.
نشست سوم گفتمان شهروندی به « موانع تاریخی شکل گیری نظام سیاسی کار آمد و صلح پایدار » اختصاص یافته است. این نشست از طریق پلتفرم گوگل میت روز یکشنبه مورخ ۱۷ نوامبر مطابق با ۲۷ عقرب ۱۴۰۳ راس ساعت ۵ عصر به وقت اروپای مرکزی برگزار می گردد.
To join the meeting on Google Meet, click this link:
https://meet.google.com/uas-bqnz-fww
Or open Meet and enter this code: uas-bqnz-fww
👈نوت:
دو نشست قبلی با موضوعات موانع هویتی و فرهنگی استقرار نظام سیاسی کارآمد و صلح پایدار در افغانستان، برگزار شده است.
علاقمندان می توانند از طریق پیچ فیسیبوک و چینل یوتیوب حزب شهروندان افغانستان بهرمند گردند.

پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده بیم و امیدهای زیادی را در سطح جهان خلق کرده است. کشورها به تناسب وضعیت، نوع تعامل و رابطۀشان با ایالات متحده از این رویداد متأثر خواهند شد. از کشورهای اروپایی‌که عملاً در اردوگاه مشترک با آمریکا قرار دارد تا روسیه، چین و ایران که جبهۀ مقابل را تشکیل می‌‎دهند، همگی شرایط جدیدی را تجربه خواهند کرد.
در این میان وضعیت افغانستان و نوع تعامل بعدی ایالات متحده با این کشور، باگمانه زنی‌های مختلف روبه‌رو است که به پاره‌ای آن می‌توان به شرح ذیل ‌اشاره کرد:

۱.‌ سیاست‌های امنیتی و حضور نظامی
یکی از مهم‌ترین تحولات دوران ریاست‌جمهوری ترامپ، مذاکره با طالبان و توافق‌نامۀ دوحه در سال ۲۰۲۰ بود که منجر به خروج تدریجی نیروهای آمریکایی از افغانستان شد. بازگشت ترامپ به قدرت ممکن است با تأکید مجدد بر کاهش حضور نظامی‌آمریکا در مناطق جنگ‌زده همراه باشد. با این حال، او در صورت بروز تهدیدات امنیتی جدی مانند ظهور مجدد گروه‌های افراطی، ممکن است به اتخاذ سیاست‌های سخت‌گیرانه‌تری مبادرت ورزد. در چنین حالتی، رویکرد ترامپ ممکن است به سمت مداخله‌های محدود و هدفمند سوق یابد تا از گسترش تهدیدات جلوگیری کند. ماهیت غیرقابل پیش‌بینی گروه‌های تروریستی به‌رغم پروسۀ طالب‌شویی‌که انجام شده است، آیندۀ مبهمی به همراه دارد و این ابهام سیاست‌ورزی کشورها را نیز با ابهاماتی مواجه ساخته است. قطعاً دولت ترامپ براساس منافع کلان منطقه‌ای ایالات متحده از انعطاف و چرخش لازم برخوردار خواهد بود. در پرتو همین انعطاف است که سناریوهای مختلفی را در سیاست ورزی دولت جدید ایالات متحده می‌توان پیش بینی کرد.

۲.‌ نوع تعامل با طالبان
یکی از پرسش‌های اساسی، چگونگی تعامل ترامپ با دولت طالبان است. ترامپ در گذشته نشان داده است که به راه‌حل‌های عملی و توافق‌های اقتصادی علاقه‌مند است. در این راستا، او ممکن است در صورت ارایۀ تضمین‌های امنیتی از سوی طالبان و تعهد به جلوگیری از رشد تروریسم، به تعامل تاکتیکی با این گروه روی آورد. این تعامل می‌تواند شامل مذاکرات امنیتی برای مبارزه با داعش و سایر گروه‌های افراطی و همچنین توافق‌های اقتصادی برای بهره‌برداری از منابع طبیعی افغانستان باشد. ولی از آنجایی‌که منافع اقتصادی خاص در افغانستان تحت کنترل طالبان متصور نیست و در عین‌حال هیچگونه تضمینی برای رفع تهدیدات امنیتی از سوی طالبان وجود ندارد، لذا باید گفت که تعامل دولت ترامپ با طالبان تابع متغیرهای زیاد منطقه‌ی است که عملاً ناشی از آرایش‌های کلان بین‌المللی می‌شود. ولی چیزی‌که محرز است این است که تعامل با طالبان هیچگاه تأمین‌کنندۀ منافع اقتصادی، سیاسی و امنیتی ایالات متحده نخواهد بود.
دونالد ترامپ به‌عنوان فردی‌که در سیاست‌های داخلی و خارجی‌اش معمولاً کمتر به مسایل حقوق بشری توجه داشت، احتمالاً در تعامل با افغانستان‌ اولویت کمتری به وضعیت حقوق زنان، کودکان و اقلیت‌ها بدهد. این رویکرد می‌تواند نوع همسویی با طالبان تلقی شود و سبب افزایش نگرانی‌های سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری شود. تداوم این وضعیت ممکن است به تضعیف جنبش‌های مدنی و کاهش سطح همکاری‌های حقوق بین‌المللی با افغانستان بیا‌نجامد. امید بر آن است که دولت جدید ایالات متحده، علاوه بر متغیرهای معطوف به منافع اقتصادی، فاکتورهای ارزشی و آرمانگرایانه را به‌عنوان بخشی از سیاست خارجی خود در نظر بگیرد و همسویی این کشور را با مردم جهان، از جمله مردم افغانستان، تسجیل کند تا همسویی با طالبان.

۳.‌ روابط منطقه‌ای و نقش قدرت‌های دیگر
بازگشت ترامپ می‌تواند روابط ایالات متحده با قدرت‌های منطقه‌ای مانند پاکستان، چین و ایران را تحت تأثیر قرار دهد. از آنجایی‌که چین به دنبال گسترش نفوذ اقتصادی و سرمایه‌گذاری در افغانستان است، ترامپ ممکن است با سیاست‌های تقابلی، مانند افزایش فشارهای اقتصادی بر چین و تقویت همکاری‌های استراتژیک با هند، برخورد کند. این امر می‌تواند سبب افزایش تنش‌های ژیوپلیتیک در منطقه شود و تعادل قدرت را تغییر دهد. همچنین، سیاست‌های ترامپ در قبال ایران و تلاش برای مهار نفوذ روسیه در افغانستان می‌تواند سبب شکل‌گیری ایتلاف‌های جدید و پیچیده‌تر شدن معادلات سیاسی منطقه‌‌ای شود.

۴.‌ پیامدهای اقتصادی و کمک‌های بین‌المللی
افغانستان به‌شدت به کمک‌های بین‌المللی و حمایت‌های مالی خارجی وابسته است. سیاست‌های ترامپ در قبال کمک‌های خارجی و سازمان‌های بین‌المللی می‌تواند تأثیر مستقیمی بر اقتصاد ضعیف این کشور داشته باشد. اگر ترامپ کمک‌های مالی را کاهش دهد یا شرایط سخت‌گیرانه‌تری برای ارایه آن‌ها وضع کند، دولت طالبان ممکن است با مشکلات شدیدتری در تأمین نیازهای اقتصادی و خدمات اجتماعی مواجه شود. این وضعیت می‌تواند منجر به تشدید بحران انسانی و افزایش بی‌ثباتی شود. بنابراین می‌توان گفت که پیروزی ترامپ در انتخابات می‌تواند چشم‌انداز تحولات افغانستان را به‌طور چشمگیری تغییر دهد. از یک سو، ممکن است به کاهش نقش مستقیم آمریکا در امور داخلی افغانستان منجر شود و ممکن است به اعادۀ حیثیت آمریکا در امر خروج از افغانستان تمرکز صورت بگیرد که در این صورت امکان حضور آمریکا در برخی از پایگاه‌های نظامی مثل بگرام به دلایل مختلف نیز متصور است. از سوی دیگر می‌تواند به پیچیدگی‌های جدید در روابط منطقه‌ای و افزایش چالش‌های استراتژیک منجر شود. در این میان، افغانستان با وضعیت چندوجهی روبه‌رو خواهد بود.

#ترامپ #ایالات_متحده_آمریکا
#دولت_جدید #معادله_چندوجهی #سیاست_در_افغانستان
#کشورهای_اروپایی #کشورهای_آسیایی #روسیه #چین #ایران