سنی‌سازی شورای علمای مناطق شیعه‌نشین و پیامدهای آن

اخیرا در فرمانی منسوب به ملا هبت الله آخندزاده رهبر طالبان اعضای شورای علمای شش ولایت از جمله بامیان، دایکندی، میدان وردک و سرپل تعیین و معرفی شده است. بر اساس لیستی که سخنگوی طالبان منتشر کرده است حتی در بامیان و دایکندی نیز هیچ روحانی شیعه به عنوان عضو این شورا که قرار است نقش نظارتی و مشورتی برای ادارات محلی طالبان داشته باشد، دیده نمی‌شود. این در حالی است که شیعیان افغانستان در بیش از ۲۲ ولایت حضور دارند و علاوه بر بامیان و دایکندی که در اکثریت مطلق هستند، در ولایات کابل، غزنی، میدان وردک، بلخ، هرات، سرپل، سمنگان، قندوز، ارزگان، قندهار، هلمند، لوگر و گردیز حضور پررنگ و چشم‌گیر دارند. پرسش این است که اتخاذ چنین رویه‌ای از جانب طالبان چه پیامدهای برای حکمرانی این گروه و وحدت و همبستگی ملی دارد؟ در پاسخ به این پرسش به پیامدهای ذیل می‌توان اشاره کرد:

۱. شعله‌ورسازی آتش فرقه‌گرایی در کشور

با اینکه تضاد قومی یکی از عوامل اصلی منازعه دوامدار در افغانستان به‌شمار می‌رود؛ اما از نظر مذهبی افغانستان جزء کشورهای دارای رواداری، اخوت و همبستگی قوی میان مسلمانان بوده است. پیروان دو مذهب حنفی و جعفری که اکثریت مسلمانان افغانستان را تشکیل می‌دهند به رغم همه ناملایمات اخوت و برادری مذهبی قابل قبول داشته‌اند. لذا طالبان با اقدامات خصمانه خود علیه شیعیان در صدد شعله‌ورسازی فرقه‌گرایی در افغانستان است و بی تردید تداوم این قبیل اقدامات می‌تواند بسیار زیان بار باشد. از این رو هوشیاری و بیداری علمای اهل سنت افغانستان را می‌طلبد که در برابر این گونه حرکت‌های طالبان از آدرس فقهی و مذهبی خود واکنش نشان دهند.

۲. افشای ماهیت خارجی طالبان

از دیگر پیامدهای خصومت دوامدار طالبان علیه همه از زنان گرفته تا اقوام و پیروان اهل تشیع، می‌تواند افشای بیش از پیش وابستگی فکری و سیاسی این گروه به خارج افغانستان باشد. علما و مسلمانان حنفی مذهب اصیل افغانستان به تأسی از دیدگاه و نظر مساعد امام ابوحنفیه در قبال امام جعفر صادق و پیروانش، همواره دست دوستی و اخوت به سوی شیعیان دراز کرده و متقابل شیعیان نیز با اهل سنت برخورد حسنه و نیکو داشته‌اند. اما برخوردهای عقده‌مندانه و خصمانه طالبان با شیعیان نشان می دهد که مرجع فکری آنها مکتب دیوبند و نه مذهب حنفی است. طالبان با شیعه‌ستیزی خود عملا اثبات می‌کنند که بر اساس خط مشی سپاه صحابه پاکستان و لشکر جهنگوی حرکت می‌کند و تعلقی به متن جامعه مذهبی افغانستان ندارد.

۳. ناامیدی طالبان از تداوم حکمرانی

یکی دیگر از پیامدهای مهم حرکت‌های انحصار طلبانه و خصمانه طالبان با شیعیان، زنان، اقوام و به تعبیری همه ملت افغانستان این است که عمر حکمرانی ظالمانه و جاهلانه این گروه کوتاه‌تر از آن چیزی خواهد بود که تصور می‌رفت. نادیده گرفتن اقوام، مذاهب و گروه‌های مختلف افغانستان از سوی طالبان از یک طرف آستانه تحمل ملت بزرگ افغانستان را سرریز کرده است و از جانب دیگر نشان دهنده آن است که خود طالبان نیز باور به دوام حکمرانی خود ندارند و در فرصت گذرای که پیش آمده است عقده‌ها و خصومت‌های خود را علیه تمامی بخش‌ها و اقشار ملت افغانستان آشکار می‌سازند.

درباره ی jamal

مطلب پیشنهادی

دهه پیش رو برای افغانستان سرنوشت ساز خواهد بود

دهه پیش رو برای افغانستان سرنوشت ساز خواهد بود

ساختار توزیع قدرت در نظام بین‌المللی دچار دگردیسی شده است. از هم اکنون یک دو …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *